Οικολογικός αντισημιτισμός

Ο όρος «κίνημα» έχει γίνει λάστιχο. Στην πραγματικότητα οποιασδήποτε πολιτικής ταυτότητας ομάδα αυτοκηρυχτεί ως μέλος του κινήματος έτσι θα γίνει και αποδεκτή – τουλάχιστον το πρώτο διάστημα – στα μάτια και τα μυαλά των τρίτων.

Όμως όπως στα βήματα του πασοκ βάδισε προκυβερνητικά ο συριζα – μέσα σε αυτά τα βήματα περιλαμβάνεται το «είμαι παντου και τα έχω καλά με όλους» – έτσι τώρα στα βήματα του σύριζα βαδίζει και ένα μεγάλο κομμάτι του επονομαζόμενου «κινήματος». Ο συριζα πανταχού παρών και στην κάλπη πληρών, συμμετείχε σε οικολογικά κινήματα, σε αντιρατσιστικά μέτωπα, σε υπερασπίσεις πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, σε οποιοδήποτε «κοινωνικό» θέμα μπορούσε να χτυπήσει σε «ευαίσθητες χορδές». Ύστερα εξαργύρωσε τους «αγώνες» και έγινε κυβέρνηση και είναι αυτό που είναι, πιστός υπηρέτης του κρατικού μηχανισμού. Ως συνταγή που πέτυχε την πεπατημένη της σήμερα ακολουθούν και άλλα πολιτικά σχήματα, αυτά που έμειναν άμεσα ή έμμεσα εκτός κοινοβουλίου.

Η συμμετοχή στα διάφορα «κινήματα» καλλιεργεί την εντύπωση πως είναι οι από τα κάτω, πως είναι δίπλα στα καταπιεζόμενα υποκείμενα. Χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τις ιδιωτικοποιήσεις, κάνουν σαφές πως είναι οι κατάλληλοι «αγωνιστές» που θα αναλάβουν να υπερασπιστούν το εθνικό συμφέρον. Πως είναι αυτοί που ναι μεν δακρύζουν για μεταναστ[ρι]ες, που διαχωρίζονται από τα νεοναζιστικά μορφώματα, αλλά πρώτο και κύριο μέλημα τους είναι η «διάσωση» του τόπου «μας». «Να μην αφήσουμε την χώρα μας να λεηλατηθεί από τα ξένα συμφέροντα». Αυτοί οι «αγωνιστές» έχουν άποψη για όλα όσα συμβαίνουν και έχουν και τη λύση.

Το γιατί αναδεικνύονται και συντηρούνται πολιτικά τέτοιοι σχηματισμοί είναι ξεκάθαρα κοινωνική αντανάκλαση.

Η συνταγή όπως προαναφέρθηκε του «εθνικοαπελευθερωτικού» μετώπου φαίνεται να λειτουργεί καλά ως τώρα. Η εθνικοπατριωτική αφήγηση του καταστροφικού ευρώ, των αρπακτικών του ΔΝΤ και της Ε.Ε., η «καημένη ελλαδίτσα μας που όλοι οι ξένοι την ζηλεύουν και θέλουν να την ρημάξουν», δεν είναι αφήγηση που περιορίζεται σε καφενεία αλλά πολιτικό εργαλείο λαϊκισμού που αποδίδει και συσπειρώνει γύρω από την κάλπη πιστούς πατριώτες και πιστές πατριώτισσες που θα αναθέσουν με σιγουριά την διάσωση της πατρίδος από τα ξένα κοράκια στους εθνικοαπελευθερωτές.

Το πρώτο και κύριο εργαλείο που χρησιμοποιείται επί χρόνια στην εθνικοπατριωτική πολιτική προπαγάνδα είναι ο αντισημιτισμός. Ξεκινώντας με το «οι εβραίοι έχουν συγκεντρώσει τον πλούτο όλης της γης», «οι εβραίοι είναι η χειρότερη ράτσα» της «λαϊκής» αφήγησης, όταν φτάνουμε σε επίπεδο πολιτικής τοποθέτησης κανένα μέλος του εθνικοπατριωτικού μετώπου δεν μιλάει επίσημα για τον αντισημιτισμό.

Υπάρχει μια γενική και αόριστη καταδίκη του Ολοκαυτώματος των Εβραίων, κανένα όμως αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό πολιτικό μόρφωμα δεν μιλάει για την εξαφάνιση της ιστορίας όσον αφορά τους χιλιάδες Εβραίους στον ελλαδικό χώρο την εποχή των κρεματόριων. Κανείς δεν αναφέρεται στους έλληνες πατριώτες που έδιναν με ευκολία τη γειτονική τους οικογένεια στους Ναζί για να τους στείλουν στον θάνατο. Κανείς δεν μιλάει για την καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτή τη χώρα που θυμόμαστε τους μικρασιάτες πρόσφυγες κανείς δεν θυμάται πώς σβήστηκε στη σιωπή η εξόντωση χιλιάδων Εβραίων.  Όμως πάρα πολύ εύκολα στο παλαιστινιακό ζήτημα χιλιάδες αντιρατσιστές, αντιφασίστες, κινηματίες κάθε είδους δεν στοχοποίησαν στον πολιτικό τους λόγο τον κρατικό μηχανισμό του Ισραήλ, αλλά επανέφεραν στο προσκήνιο ολόκληρο το πακέτο της  ελληνικής «λαϊκής» αφήγησης: για όλα φταίνε οι Εβραίοι.  Για τον καπιταλισμό, για τους πολέμους, για όλα φταίνε οι Εβραίοι.

Εργαλείο δεύτερο του αντισημιτισμού: η σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος που φέρει και την υποβάθμισή του συνειδησιακά.

Η γλώσσα της κυριαρχίας είναι από μόνο του ένα εργαλείο χειραγώγησης. Η προσπάθεια να ξεχαστεί το Ολοκάυτωμα δεν θα μπορούσε να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Άλλωστε λόγω του μεγάλου αριθμού των νεκρών δεν μπόρεσε να μην αναφέρεται και στα βιβλία της ιστορίας. Ποια σχολικά βιβλία ιστορίας όμως αναφέρονται στην επίσης μαζική εξόντωση στα κρεματόρια τσιγγάνων και ομοφιλόφυλων; Κανένα. Οι αριθμοί των νεκρών δεν ήταν κατά πολύ μικρότεροι, αλλά οι τσιγγάνοι και οι ομοφυλόφυλοι ήταν στο κοινωνικό περιθώριο σχεδόν από πάντα και κανείς δεν μίλησε για αυτούς τους νεκρούς. Σαν προσωπικό βίωμα θυμάμαι από μικρή και πολύ πριν από οποιαδήποτε πρώιμη πολιτικοποίηση περάσει από το μυαλό μου σαν σκέψη, από τη μία να ακούω παντού όταν η κουβέντα είχε να κάνει με οικονομικά πως «οι εβραίοι κινούν τα νήματα και τα χρήματά ΜΑΣ» και από την άλλη ανέκδοτα με σαπούνια για τα κρεματόρια ή το «λίγους έφαγες ρε χίτλερ» (από πιστούς ψηφοφόρους του πασοκ και όχι του λαος πχ) και την αναφορά σε πολεμικούς βομβαρδισμούς ως «ολοκαύτωμα». Σήμερα διαβάζω συνεχώς την επιτηδευμένη σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος σε «κινηματικά» άρθρα και ανακοινώσεις. (Δεν περιμένω από καθεστωτικά μμε ή από επίσημα νεοναζιστικά μορφώματα να μην αναπαράγουν την κυρίαρχη γλώσσα. ). Είναι πολυ βολικό κατηγορώντας έμμεσα και συνομωσιολογικά τους Εβραίους για ό,τι συμβαίνει στο καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλευσης να ξεπλύνεις τον αντισημιτισμό σου. Είναι πολύ βολικό να υποβαθμίσεις το Ολοκαύτωμα για να φτάσει να θεωρείται μια αμφιλεγόμενη αφήγηση (άλλωστε ήδη αμφισβητείται ως γεγονός σε συνομωσιολογικά σενάρια…).

Από χτες (που το αντιλήφθηκα) μέχρι σήμερα παίρνει τεράστιες διαστάσεις ένα δημοσίευμα με τίτλο: «Μαζική εξόντωση Βολιωτών – Δόθηκε το “πράσινο” φως!», που αναφέρεται στην άδεια που πρόσφατα πήρε το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ στο Βόλο για «μαζική» καύση rdf (rdf είναι απορρίματα επεξεργασμένα σε μορφή τούβλου). Στο συγκεκριμένο δημοσίευμα που υπογράφεται από το «κίνημα επιβιώνουμε» (???) παρουσιάζεται το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής που θα προκληθεί από την κάυση σκουπιδιών ως Ολοκαύτωμα. Μάλιστα προκειμένου η ανακοίνωση να «ευαισθητοποιήσει» την οικολογική συνείδηση των βολιωτών αναφέρει:  «Στο Βόλο οι πολίτες τιμούν κάθε χρόνο το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Ωστόσο σε λίγα χρόνια θα είναι ελάχιστοι αυτοί που θα το τιμούν. Ο λόγος; Οι Βολιώτες θα έχουν το δικό τους Ολοκαύτωμα όταν ολόκληρη η πόλη θα έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων!…Καλούμε και παρακαλούμε τον κο Αγοραστό να σταματήσει άμεσα αυτό το έγκλημα σε βάρος των παιδιών του Βόλου. Να πατήσει φρένο στην επερχόμενη μαζική γενοκτονία, χωρίς καμία δοκιμαστική περίοδο, καθώς δεν υπάρχει ‘χωροχρόνος’ στην ήδη βεβαρημένη κατάσταση του Βόλου. Κίνημα Επιβιώνουμε » Και επειδή δεν έφτανε η ανακοίνωση ΄το «φλέγον ζήτημα» ανοίχτηκε και στην γνωστή πλατφόρμα συλλογής υπογραφών avaaz με τίτλο: ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ: Σας καλούμε να ακυρώσετε την απόφαση υπέρ της καύσης σκουπιδιών στον Βόλο.

Είναι σχεδόν αξιοθαύμαστο το πώς σχετικοποιείται το ολοκαύτωμα των Εβραίων σε μια κοινωνία που όχι απλά δεν θυμάται το ολοκαύτωμα, αλλά έχει περάσει στη μούγγα όλη την στάση που κράτησε «δίνοντας» τον εβραίο γείτονα, ή ξεπαστρεύοντας ολόκληρο νεκροταφείο κι όλα καλά. Το αντιρατσισμός κατά το δοκούν αλλά στραβά μάτια για έναν αντισημιτισμό που βρίσκει δρόμο να ξεδιπλωθεί ακόμη και σε ανακοίνωση για την περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσει η ΑΓΕΤ, δεν είναι αφέλεια. Είναι σχετικοποίηση χωρίς προηγούμενο.

Ο αντισημιτισμός διαπερνά ολόκληρο το σώμα της κοινωνίας ανεξάρτητα τι πολιτική ταυτότητα δηλώνει το κάθε άτομο. Αποτελεί βέβαια υποκρισία να δηλώνει κάποιος αντιρατσιστής αλλά να είναι αντισημίτης…

Από την άλλη το ότι ο όρος «κίνημα» ξεπλένει σήμερα εθνοπατριώτες αντιμνημονιακούς για να φτάσουν «καθαροί» και με «κινηματική» στήριξη στις κάλπες και να εξαργυρώσουν τις αντιρατσιστικές τους, αντιφασιστικές τους πρωτοβουλίες και «αγώνες», – είτε καταπιάνονται με ιδιωτικοποιήσεις, είτε με μαντρωμένους μετανάστες, είτε με την εργασιακή εκμετάλλευση, είτε με εθνικοποιήσεις τραπεζών και κεφαλαίου, ακόμη και με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα αυτή τη στιγμή αναδεικνύεται στον ελλαδικό χώρο πολιτικά και συλλογικά και συμμετέχουν σε αυτό «κινηματικά» πάντα, – είναι κάτι που μας αφορά άμεσα όλους και όλες. Γιατί χωρίς σιωπηλή συναίνεση και ανοχή δεν θα έβρισκαν τον απαραίτητο ζωτικό και πολιτικό χώρο να αναπτυχθούν τέτοια φαινόμενα.

Vectrum

 

This entry was posted in Αναλύσεις, Αντισημιτισμός, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ. Bookmark the permalink.