Ο ρόλος των Πίνκερτονς: αιματοβαμμένες απεργίες, πληρωμένες αποστολές εναντίον εργατών

Την 6η Ιουλίου του 1892 σημειώθηκε μεγάλη απεργία στο χαλυβουργείο Κάρνεγκι της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, η οποία βάφτηκε με αίμα. Ιδιωτικοί αστυνομικοί του γραφείου Πίνκερτον άνοιξαν πυρ κατά των εργαζομένων. Δέκα διαδηλωτές έπεσαν νεκροί. (από την αιματοβαμμένη απεργία στο χαλυβουργείο Καρνέγκι)

… (1915) Το πρακτο­ρείο Πίνκερτον, ηλικίας ήδη 65 χρόνων, ήταν το μεγαλύτερο στη χώρα. Ο λογότυπος του ήταν ένα ανοιχτό μάτι, το σύνθημα του «Πο­τέ δεν κοιμόμαστε» (από εκεί προέρχεται και η έκφραση Private eye – κατά λέξη, ιδιωτικό μάτι – για τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ).

weneversleep

Ωστό­σο, με την ισχυροποίηση των τοπικών και ομοσπονδιακών αστυνο­μικών δυνάμεων, ο «ευγενής» ρόλος του πρακτορείου εκφυλίστηκε στην παροχή πρόσθετων αστυνομικών και στις αντισυνδικαλιστικές σκευωρίες. Όταν μάλιστα, απ’ τις αρχές του αιώνα, το εργατικό κί­νημα στις ΗΠΑ γνώρισε ορμητική άνοδο, η βασική λειτουργία των Πίνκερτον έγινε η αντισυνδικαλιστική: να σπάνε απεργίες, να τρο­μοκρατούν και να ενοχοποιούν με προβοκάτσιες απεργούς και να βάζουν με τη βία τους απεργοσπάστες στο εργοστάσιο.

Ο πράκτορας (operative) των Πίνκερτον δεν είχε ωράριο και το 1915 ο πρώτος μισθός ήταν 21 δολάρια τη βδομάδα. Η δουλιά των ντετέκτιβ ήταν άχαρη, μια και κατά πολύ μεγάλο ποσοστό ήταν η παρακολούθηση και το βασικό προσόν του ντετέκτιβ ήταν η ικανό­τητα του να μένει απαρατήρητος και να μπορεί να περιμένει ατέλειω­τες ώρες…

…τα αρχεία των Πίνκερτον (λέγεται ότι) κατα­στράφηκαν από πυρκαγιά. Η Λίλιαν Χέλμαν γράφει ότι ο Χάμετ της είχε διηγη­θεί πως το 1917 του είχαν ζητήσει να δολοφονήσει τον εργατικό ηγέτη Φρανκ Λιτλ και αρνήθηκε. (Ο Λιτλ, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ταξικής οργάνωσης Βιομηχανικοί Εργάτες του Κό­σμου (IWW) λιντσαρίστηκε τον Αύγουστο του 1917 στην Ανακόντα της Μοντάνα.) (από τη ζωή του Ντάσιελ Χάμετ)

στις 11 Νοεμβρίου 1887 κρεμάστηκαν «οι μάρτυρες του Σικάγο», θύματα της κρατικής και εργοδοτικής προβοκάτσιας.

Την 1η Μαΐου του 1886 τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφασίζουν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων για το οκτάωρο, ακολουθώντας το παράδειγμα των καναδών συντρόφων τους.

Την περίοδο εκείνη απουσιάζε οποιοδήποτε κανονιστικό πλαίσιο για την εργασία στις ΗΠΑ, με τους εργοδότες να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν.

Στην απεργία λαμβάνουν μέρος περισσότεροι από 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ.

Την Πρωτομαγιά του 1886 σημειώνεται η πλεόν μαχητική πορεία στο Σικάγο, με τους διαδηλωτές να αγγίζουν τις 90 χιλιάδες.

Δύο ημέρες αργότερα χύνεται το πρώτο αίμα εργατών στο εργοστάσιο Μακ Κόρμικ, όταν απεργόσπαστες προσπαθούν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό. Δυνάμεις της αστυνομίας και μπράβοι δολοφονούν τέσσσερις απεργούς και τραυματίζουν πολλούς άλλους.

Το ειρηνικό συλλαλητήριο ενάντια στην αστυνομική βία και η βομβιστική επίθεση

Την επομένη αποφασίζεται συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, όπου πρωτοστατούν οι αναρχικοί.

Η συγκέντρωση είναι μαζική και ειρηνική, αλλά οι εντολές της αστυνομίας είναι να διαλύσουν τη συγκέντρωση.

Τότε από το πλήθος των διαδηλωτών πετιέται χειροβομβίδα, η οποία και σκοτώνει έναν αστυνομικό, τραυματίζοντας δεκάδες άλλους.

Η αστυνομία ανοίγει πύρ σκοτώνοντας τέσσερις διαδηλωτές και τραυματίζοντας πλήθος άλλων. Έξι ακόμα αστυνομικοί σκοτώνονται από σφαίρες, χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό αν οι σφαίρες προήλθαν από αστυνομικές δυνάμεις ή διαδηλωτές.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού, κατηγορούνται οι αναρχοσυνδικαλιστές: Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς.

Και οι οκτώ είναι από τους διοργανωτές της εκδήλωσης, ενώ, εκτός από τους Φίλντεν και Πάρσονς, πρόκειται για γερμανούς μετανάστες.

Η δίκη των οκτώ

Η δίκη ξεκινάει την 21η Ιουνίου του 1886.

Οι κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας, με τον εισαγγελέα να ζητά την θανατική καταδίκη τους. Για τους οκτώ δεν πρόκυπτει κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να τους συνδέει με την βομβιστική επίθεση, παρόλα αυτά κατηγορούνται πως ενθάρρυναν με τον λόγο τους τον άγνωστο βομβιστή να προχωρήσει στην αποτρόπαια πράξη.

Από την πρώτη στιγμή, η υπεράσπιση κάνει λόγο για προβοκάτσια και εμπλοκή του «Πίνκερτον», πρακτορείου ντετέκτιβ, το οποίο χρησιμοποιούσαν συχνά οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. (Ενδεικτικά 300 πλήρως οπλισμένοι ντετέκτιβ του πρακτορείου είχαν βάψει στο αίμα απεργία στο χαλυβουργείο Κάρνεγκι της Πενσυλβάνια τον Ιούλιο του 1892.)

Η ετυμηγορία εκδίδεται στις 20 Αυγούστου 1886. Και οι οκτώ κρίνονται ένοχοι.

Οι επτά απο αύτους (Α. Σπις, Γ. Έγκελ, Α. Φίσερ, Λ. Λινγκ, Μ. Σβαμπ, Σ. Φίλντεν και Α. Πάρσονς) καταδικάζονται σε θάνατο, ενώ ο Ο. Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών.

Ο κυβερνήτης του Ιλινόις θα μετατρέψει αργότερα σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν.

Η θανατική ποινή

Στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγούνται στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα», το διεθνή ύμνο των εργατών.

Λίγο πριν την εκτέλεση, ο Α. Σπις θα φωνάξει:

«Θα έρθει ο καιρός που η σιωπή μας θα γίνει πιο δυνατή από τις σημερινές κραυγές σας».

Ο Λούις Λινγκ είχε ήδη αυτοκτονήσει.

Οι 5 θα μείνουν γνωστοί ως «μάρτυρες του Σικάγο».

Η δικαίωση

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ, θα παραδεχτεί πως και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι, κατηγορώντας τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον».

Μόνο τότε θα δωθεί χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ.

Ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, θα καταδικαστεί αργότερα για διαφθορά.

Μέχρι σήμερα, ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης παραμένει άγνωστος.

Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς αμερικανούς νομικούς ως μία από τις χειρότερες κακοδικίες στην ιστορία των ΗΠΑ. (από Οι μάρτυρες του Σικάγο)

..Περίπου 300, πλήρως οπλισμένοι άνδρες του πρακτορείου ντετέκτιβ Πίνκερτον (φωτό), οι οποίοι είχαν προσληφθεί από τον μεγαλοβιομήχανο Άντριου Κάρνεγκι, κινήθηκαν κατά των απεργών και ξεκίνησαν να τους πυροβολούν. Στη συνέχεια όμως και οι εργάτες εφοδιαστηκαν με όπλα για να εκδικηθούν.

Οι ντετέκτιβ προσπάθησαν να παραδοθούν και το κατάφεραν μετά από πολλή ώρα, με πολλούς από αυτούς να είναι τραυματίες. Για την αποκατάσταση της τάξης, περίπου 8.000 μέλη της Εθνοφρουράς χρειάστηκαν να παρέμβουν.

Ο Κάρνεγκι, μετά από τα συγκλονιστικά γεγονότα μίλησε περί «δικαιώματος» των εργαζομένων να απεργούν, γεγονός, όμως που διαψεύστηκε εμπράκτως.

Ο Κάρνεγκι, ήταν γόνος φτωχής εργατικής οικογένειας, αλλά οι επενδύσεις του στο χρηματιστήριο του απέφεραν μεγάλα κεφάλαια, με τα οποία δημιούργησε επιχειρήσεις στο χώρο του χάλυβα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το γραφείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», ήταν το μεγαλύτερο στις ΗΠΑ.

Λογότυπό του ήταν ένα ανοιχτό μάτι, ενώ το σύνθημά του αποτελούσε η φράση «Ποτέ δεν κοιμόμαστε» (από εκεί έχει προέλευση η έκφραση Private eye – κατά λέξη, ιδιωτικό μάτι – για τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ).

Με την ισχυροποίηση των τοπικών και ομοσπονδιακών αστυνομικών δυνάμεων, ο ρόλος του πρακτορείου μετατράπηκε σε «σκοτεινό» αφού παρείχε πρόσθετες αστυνομικές δυνάμεις και συνέβαλε σε αντισυνδικαλιστικές σκευωρίες.

Με την άνοδο του αμερικανικού συνδικαλιστικού κινήματος στις ΗΠΑ, η βασική λειτουργία των Πίνκερτον έγινε καθαρά αντισυνδικαλιστική: Σπάσιμο απεργιών, τρομοκρατία και προβοκάτσια σε βάρος απεργών. (από την αιματοβαμμένη απεργία στο χαλυβουργείο Καρνέγκι).

Το Πίνκερτον είναι ιδιωτικό πρακτορείο ασφάλειας και έρευνας που δημιουργήθηκε το 1850 στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Άλαν Πίνκερτον, και πλέον είναι θυγατρική της Securitas AB. Ο Πίνκερτον έγινε διάσημος όταν ισχυρίστηκε πως ματαίωσε ένα σχέδιο δολοφονίας του Αβραάμ Λίνκολν, ο οποίος αργότερα προσέλαβε πράκτορες Πίνκερτον για την προσωπική του ασφάλεια, κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου Εμφυλίου Πολέμου. Ο Πίνκερτον ήταν ο μεγαλύτερος ιδιωτικός οργανισμός ενίσχυσης του νόμου στον κόσμο.

Διαβάστε επίσης: το μανιφέστο του Πίτσμπουργκ

Related Posts:

  • No Related Posts

One Reply to “Ο ρόλος των Πίνκερτονς: αιματοβαμμένες απεργίες, πληρωμένες αποστολές εναντίον εργατών”

Comments are closed.