Category Archives: ΠΟΙΗΣΗ

Παζλ πολύχρωμο – της Ελένης Ιωαννάτου

Παζλ πολύχρωμο   Αυτή η Γη χωράει όλο τον κόσμο. Όλες τις ηλιαχτίδες. Όλες τις βροχές. Μάνα ανάδοχος. Μεγάλη η αγκαλιά της.   Χαμόγελα, δάκρυα. Χαρά, λύπη. Φθόνος, στοργή. Αγάπη, μίσος. Όλα.   Συνταιριασμένα σε ένα παζλ. Πολύχρωμο, μοναδικό. Όπως … Continue reading

More Galleries | Leave a comment

Κανείς δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν…

Είναι χαρακτηριστικό πως αποσπάσματα του συγκεκιμένου ποιήματος απαγγέλλει κάθε βράδυ από τη σκηνή της παράστασης Άμλετ, η οποία γνωρίζει τεράστια επιτυχία στη Μ. Βρετανία και στην οποία πρωταγωνιστεί ο ηθοποιός Μπένετικτ Κάμπερμπατς, γνωστός ως Σέρλοκ Χολμς. «Κανείς δεν φεύγει από την χώρα … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Μετανάστ(ρι)ες, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment

Ένα συγκλονιστικό ποίημα της Κενυάτισσας ποιήτριας Ουαρσάν Σάιρ

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία. Τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη, οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα με την ανάσα ματωμένη … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Μετανάστ(ρι)ες, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment

Κρατήσου

Κρατήσου   Κρατήσου. Θα ομορφύνει ο χειμώνας. Καλοκαίρι τα χνάρια μας. Δάκρυα τα χρόνια. Ανείπωτα βλέμματα. Νεφέλη ως φθινόπωρο άλικο. Βουή στην ομίχλη. Σωπαίνουν τα χαμόγελα. Σωριάζονται τα χρώματα. Ψάχνοντας το φως τους.   Κρατήσου. Θα γυρίσουν τ’ άστρα. Σε … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment

Σφαίρα διττή – της Ελένης Ιωαννάτου

Σφαίρα διττή   Κρατάω δυο κόσμους στα χέρια μου. Τον έναν μου πρόσφεραν. Τον άλλον ήθελα να πλάσω. Ήλιος με δυο πρόσωπα. Το ένα φως παντοτινό. Το άλλο λαβωμένο, σκοτεινό.   Χαμόγελο μισό. Χαρταετός δίχως σκοινιά. Χρόνια στροβιλίζεται, πίσω απ’ … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment

Ακολούθησε τις ηλιαχτίδες, και θ'ανταμώσουμε ξανά – του Π. Κοντοστέργιου

Όποτε μια ηλιαχτίδα διαπερνούσε μέσα στο σπίτι καμιά φορά χάζευα τους κόκκους σκόνης που αιωρούνταν στο φως της. Από μικρό παιδί μου φαίνονταν κάτι ξεχωριστό όταν συνέβαινε. Σαν μια παράσταση ονείρου με πρωταγωνιστές μικρά πλάσματα που με παρότρυναν να τα … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment

Γυάλινο Φεγγάρι, της Ελένης Ιωαννάτου

Γυάλινο Φεγγάρι   Πολλά τα πρόσωπα. Ποιο να διαλέξεις; Ποιο να φορέσεις;   Τα δάχτυλά σου ξύλινα. Χαράζεις υπεροψία στα μάτια σου. Ζωγραφίζεις με καπνό το πρόσωπό σου.. Χαμογελάς στο άχρωμο φόντο της ιδέας σου.   Στο λόφο της πλάνης … Continue reading

Posted in ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Leave a comment