Γυάλινο Φεγγάρι, της Ελένης Ιωαννάτου

Γυάλινο Φεγγάρι Πολλά τα πρόσωπα.Ποιο να διαλέξεις;Ποιο να φορέσεις; Τα δάχτυλά σου ξύλινα.Χαράζεις υπεροψία στα μάτια σου.Ζωγραφίζεις με καπνό το πρόσωπό σου..Χαμογελάς στο άχρωμο φόντο της ιδέας σου. Στο λόφο της πλάνηςυψώνεις την φωνή σου.Τη σκιά σου σφυρηλατείςστον καμβά της εξαθλίωσης. Τις αποστάσεις έστησες,προβλέποντας … Continue reading

Υπάρχεις;

Υπάρχεις;                                    Αόρατος ανθρωπάκος απόψε… Μια γελάς, μια κλαις. Παλιάτσος στο σπίτι σου ακόμα μια νύχτα. Κρατάς το πινέλο με χάρη. Δάχτυλα κρυσταλλωμένα, χρωματίζουν το περιστέρι στη θηλιά. Όνειρα βαλσαμωμένα… Ένα φεγγάρι μετέωρο θεατής της φωνής σου. Κάποιες ευχές ραγισμένες στα πανιά σου… Μη λυπάσαι. Αυτή η άγνωστη όψη στον καθρέφτη είναι το πρόσωπό σου ζωγραφισμένο … Continue reading

Άτιτλο – του Δ. Βούλγαρη

Η νύχτα μαύρη Το φεγγάρι μια τρύπα στον κρόταφο του ουρανού να χάσκει παρθένα η πραγματικότητα Ανέγγιχτη Άφταστη Με τα άλφα κεφαλαία να της τρυπούν τη μήτρα Ακυρώνει τον εαυτό της Ξανά Διακόπτεται Τα βήματα μετρημένα Προσχεδιασμένα Παραπατούν στη σκιά … Continue reading

Δυο στίχοι ακόμα…

Δυο στίχοι ακόμα…Μια αρχή… Ένα τέλος… Κύκλος αέναης κλωστής. Θα ανέβω στην επόμενη περιστροφή. Δυο πνοές τραγουδούν. Μυστική συμφωνία στη σκηνή της αιωνιότητας. Χειροκροτούν τα πουλιά ως μόνοι θεατές. Άυλο σύννεφο παγώνει τις φωνές. Βαλσαμώνει τις στιγμές. Τους λεπτοδείκτες μετουσιώνει … Continue reading

Δια – λόγου χρωμάτων…

Δια – λόγου χρωμάτων…Ακούμπησες το πρόσωπό σου στην ανάσα της καρδιάς σου. Σκάλισες τις ελπίδες με στοργή. Έψαχνες θαύματα να βρεις, να απαλλάξεις τη σιωπή. Το ρυθμό να κυριέψεις. Να χαθείς στο άπειρο της εγκατάλειψης… Αντάμωσες τα μάτια σου στα … Continue reading

Πως;;; της Ελένης Ιωαννάτου

Πως;;;Δεν είναι που δεν αντικρίζεις.Όχι… όχι,Απλά, δεν βλέπεις!!Κοιτάζεις…Μα δεν ανασαίνεις τον Ήλιο.Σου φαίνονται θολωμένα τα φτερά.Μα δεν μπορείς να μυρίσεις τα λουλούδια.Σου φαίνεται αλλοτινό το άρωμά τους.Πως δεν διαπέρασε ως τώρα τη καρδιά σου;;;Άκου!Αλυχτάει η σκιά,με μια σιωπή όλο φωτιά.Όχι… … Continue reading

Είμαι εθισμένος στην υπερβολή – του Δ. Βούλγαρη

Είμαι εθισμένος στην υπερβολήΤρέμω από μανία να σε δω στα πρόθυρα της αυτοκτονίας Να έχω τη χαρά να σου χαρίσω το τελευταίο σπρώξιμο Όχι για να σε σκοτώσω αλλά για να σου προσφέρω μια γεύση από την απόλυτη μοναξιά του … Continue reading