Ένα ποίημα της Lucía Sánchez Saornil

Gallery

This gallery contains 2 photos.

Θέλουμε να γράψουμε ξανά τη λέξη ΓΥΝΑΙΚΑ. Οι γροθιές υψώνονται, γυναίκες του κόσμου Προς τους ορίζοντες τους εγκυμονούντες φως Σε φλεγόμενα μονοπάτια, μπροστά προς το φως.Fists upraisedαπό Το Κόσκινο Related Posts:No Related Posts

Εκκένωση στο Αρχαίο θέατρο Δημητριάδος

Gallery

This gallery contains 1 photo.

Η ομάδα ερμηνευτών του Θεάτρου της Εμπειρίας ενώνεται με το εργαστήρι κρουστών του Φεστιβάλ Βόλου 2017 και παρουσιάζουν για μία παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος την Κυριακή 9 Ιουλίου το έργο του Δ. Δημητριάδη, ΕΚΚΕΝΩΣΗ. Related Posts:No Related Posts

Καφενείο – Συζήτηση: Ο σεξισμός στο πανεπιστήμιο

Gallery

This gallery contains 1 photo.

Την Δευτέρα 26 Ιουνίου στις 6 μ.μ. πίνουμε καφέ στα Πλατάνια της Αρχιτεκτονικής και συζητάμε προβληματισμούς, ιδέες και προτάσεις πάνω σε ζητήματα σεξισμού στο πανεπιστήμιο και στις ζωές μας Related Posts:No Related Posts

Εκδήλωση – συζήτηση: Ο σεξισμός στο πανεπιστήμιο

Gallery

This gallery contains 1 photo.

Η εκδήλωση λόγω καιρού θα γίνει σε αίθουσα της Αρχιτεκτονικής στο ισόγειοΑπό την πατριαρχική οικογένεια, στην αυθεντία του καθηγητή μέχρι το μάτσο αφεντικό. Από τα πρώτα χρόνια της οικογενειακής εκπαίδευσης και πειθάρχησης τα παιδιά εμπεδώνουν τους έμφυλους ρόλους και διακρίσεις. … Continue reading

Παζλ πολύχρωμο – της Ελένης Ιωαννάτου

Gallery

Παζλ πολύχρωμο Αυτή η Γη χωράει όλο τον κόσμο.Όλες τις ηλιαχτίδες.Όλες τις βροχές.Μάνα ανάδοχος.Μεγάλη η αγκαλιά της. Χαμόγελα, δάκρυα.Χαρά, λύπη.Φθόνος, στοργή.Αγάπη, μίσος.Όλα. Συνταιριασμένα σε ένα παζλ.Πολύχρωμο, μοναδικό.Όπως οι χώρες,τα ρούχα,οι άνθρωποι,οι ψυχές. Αλβανία, Ελλάδα, Αφρική…Πόλεμος, Ειρήνη.Καλό, κακό.Εγώ μαύρος.Εσύ λευκός.Το χρώμα σου είναι…Είσαι…Τι χρώμα έχει … Continue reading

Cafe Ποδηλάτισσα: ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ PITS

Gallery

This gallery contains 1 photo.

Πριν 7 χρόνια, τα χριστούγεννα του 2009, άλλαξε η έννοια του “πάμε για καφέ” στο Βόλο. Στο σκοτεινό κομμάτι της πόλης, μετά την Ιωλκού, άνοιξε η Ποδηλάτισσα, δηλαδή άνοιξε ένα καφέ που δεν έμοιαζε με τα άλλα. Είχε το μίνιμαλ … Continue reading

Κατάστημα Ζώων (ή ζωών) – (video)

Gallery

This gallery contains 1 photo.

Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από το κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ. Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: “Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι”; Ο ιδιοκτήτης … Continue reading

Η Φωτογραφική Λέσχη Βόλου προκηρύσσει τον: 8ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΤΣΙΟΣ» με θέμα: «Φως και Σκιά»

Η Φωτογραφική Λέσχη Βόλου προκηρύσσει τον:
8ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
«ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΤΣΙΟΣ»
με θέμα: «Φως και Σκιά»

Το Φως και η Σκιά, τα βασικά στοιχεία μιας φωτογραφίας, οι απαραίτητοι παράμετροι εικονοποίησης. Το θέμα περιγράφεται άλλοτε με το φως, άλλοτε με τη σκιά και άλλοτε με τη ενότητα και τον ανταγωνισμό τους.

ΒΡΑΒΕΙΑ – ΕΠΑΙΝΟΙ – ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Θα απονεμηθούν τρία βραβεία (1ο, 2ο & 3ο), τρεις έπαινοι (1ος, 2ος & 3ος) και αριθμός αναρτήσεων, ο οποίος θα αποφασιστεί από την Κριτική Επιτροπή του Διαγωνισμού. Τα βραβεία θα συνοδεύονται από αναμνηστικά δώρα. Στα βραβεία και τους επαίνους θα δοθεί αναμνηστική πλακέτα και σε όλες τις φωτογραφίες που θα διακριθούν θα δοθεί αναμνηστικό δίπλωμα.

Η πλήρης προκήρυξη του διαγωνισμού και το απαραίτητο για τους συμμετέχοντες δελτίο συμμετοχής στον διαγωνισμό σύντομα θα αναρτηθούν για κατέβασμα στην ιστοσελίδα της Φωτογραφικής Λέσχης Βόλου: http://www.photovolos.gr/

Related Posts:

  • No Related Posts

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – Βιβλιοπαρουσίαση & συζήτηση

Περιεχόμενα βιβλίου
– Με τους εργάτες ή με τους φτωχούς;
– Οι ταξικές αντιθέσεις στη νεοφιλελεύθερη νεωτερικότητα
– Ο μέγας Ειρηνοποιός
– Η επικαιρότητα του Αναρχισμού σήμερα
– Κατά της Ομοφωνίας: Η ανάγκη για ανασύνθεση του ελευθεριακού προτάγματος
– Θεωρία και Πρακτική της Άμεσης Δράσης στον Κοινωνικό Αναρχισμό
– Μια κριτική της Κομμουνιστικοποίησης
– Σκέψεις πάνω στην οικοδόμηση μιας στρατηγικής της εξέγερσης
– Είναι τρελοί αυτοί οι καπιταλιστές;
– Σημειώσεις για τον δημοκρατικό ορθολογισμό
– Ιεραρχία μέσα από την «αναρχία»;
– Ο Οριενταλισμός ως σύγχρονος αναρχικός λόγος

afisa-small_17-6-16_biblio

—————————————————————————————-

Απόσπασμα κειμένου της παρουσίασης του βιβλίου απο τον συγγραφέα, στις 6/03/16 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο της κατάληψης Mundo Nuevo στη Θεσ/νίκη ( πηγή: http://www.provo.gr/realistiki-outopia/ ) :

«Τα κείμενα του βιβλίου θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχουν τον εξής βασικό στόχο. Μέσα σε μια συγκυρία της οποίας το βάρος είναι ικανό να μας συνθλίψει και αντιμέτωποι με έναν αχαλίνωτο καπιταλισμό που καταβροχθίζει τις ίδιες του τις σάρκες προκειμένου να επιβιώσει, σαν αναρχικοί βρισκόμαστε σήμερα απέναντι σε κρίσιμα ερωτήματα και απέναντι στην αναγκαιότητα να απευθυνθούμε στα αγωνιζόμενα κομμάτια και τα στρώματα των καταπιεσμένων της ελλαδικής κοινωνίας. Αυτό το πολιτικό άνοιγμα είναι απαραίτητο, τόσο αν θέλουμε να συνεισφέρουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας στην ενίσχυση των αντιστάσεων της κοινωνικής ολότητας απέναντι στη συστημική αναδιάρθρωση που δρομολογείται μεθοδικά από τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ελίτ, όσο και για να μπορέσει ο αναρχικός χώρος να απεγκλωβιστεί από τον μικρόκοσμο που πολύ βολικά είχε πλάσει για αυτόν το πολιτικό σύστημα στα χρόνια της επίπλαστης «ευμάρειας». Από αυτή την άποψη, η άνοδος του αναρχικού κινήματος είναι η μοναδική ελπίδα για τη διάσωση των μη-προνομιούχων ομάδων από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αλλά και η κοινωνικοποίηση των αναρχικών ιδεών και η αύξηση της απεύθυνσης των αντιλήψεων μας, είναι η μοναδική ελπίδα για την αναβίωση του αναρχικού κινήματος ως αντισυστημικού προτάγματος για την κοινωνική απελευθέρωση. Για την διάσωση δηλαδή του αναρχισμού από την πλήρη απομόνωση και την κοινωνική περιθωριοποίηση που επιφυλάσσουν για αυτόν οι ελίτ.»

mⒶnifesto

Related Posts:

  • No Related Posts

Έκθεση Φωτογραφίας στο Δίαυλο

Η Διεύθυνση Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π.-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου διοργανώνει τα εγκαίνια έκθεσης Φωτογραφίας της «Φωτογραφικής Ομάδας του Διαύλου», του Τμήματος Δημιουργικής Απασχόλησης Νέων και Ενηλίκων, την Πέμπτη 12 Μαΐου 2016 στις 20:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Διαύλου. Πρόκειται για τη 42η Έκθεση που παρουσιάζει η Ομάδα Φωτογραφίας από την έναρξη των δραστηριοτήτων της, το 1991. Θα παρουσιαστούν 78 συνολικά έργα 7 μελών της ομάδας που παρακολουθούν τα μαθήματα του 2ου κύκλου. Το διαφορετικό στοιχείο από προηγούμενες εκθέσεις είναι ότι παρουσιάζεται portfolio που έχει προκύψει από τη συστηματική ενασχόληση, παρουσίαση και κριτική, του θέματος επιλογής του καθενός, τους τελευταίους έξι μήνες.
Έργα τους εκθέτουν οι:
Κατερίνα Ζωγράφου, η οποία ασχολείται τρία χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Άρωμα Γυναίκας», γιατί, όπως λέει: «Μου αρέσει να φωτογραφίζω τον άνθρωπο και θέλησα να εκφραστώ με ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς πάνω στο γυναικείο σώμα».
Βασίλης Καζεπίδης, ο οποίος ασχολείται πολλά χρόνια με τη φωτογραφία, και κατέχει από το 2000 τη διάκριση AFIAP, παρουσιάζει την ενότητα «Στιγμές μιας Γυναίκας» γιατί, όπως λέει: «Προσπαθώ να αποτυπώσω την πεζή καθημερινότητα».
Μαρία Καζεπίδου, η οποία ασχολείται δύο χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Εμμονές», γιατί, όπως λέει: «Θέλω να αποδώσω την ιδέα ότι πολλά πράγματα μπορούν να σε καθυστερήσουν και δεν σ’ αφήνουν να προχωρήσεις στη ζωή».
Θεόδωρος Καρακασίδης, ο οποίος ασχολείται τρία χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Μετασχηματισμοί», γιατί όπως λέει: «Η πραγματικότητα μπορεί να μεταβληθεί μέσα από τον τρόπο που αντικατοπτρίζεται».
Μιλτιάδης Κωστούλας, ο οποίος ασχολείται τρία χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Voice in the Dark» γιατί, όπως λέει: «Θέλω να συνδυάσω την αγάπη μου για τη φωτογραφία με την αγάπη μου για τη μουσική».
Γεώργιος Μπάμπαλης, ο οποίος ασχολείται δύο χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Ο Κόσμος των Σκιών» γιατί, όπως λέει: «Θέλω να αποδώσω την ψευδαίσθηση ενός κόσμου που δημιουργείται από τη φωτοσκίαση».
Παναγιώτης Χαρίλας, ο οποίος ασχολείται τρία χρόνια με τη φωτογραφία, παρουσιάζει την ενότητα «Ακίνητοι Δρομείς» γιατί: «Μου δημιουργεί μια ιδιαίτερη αίσθηση η υφή της παλαίωσης».
Υπεύθυνος καθηγητής του μαθήματος της Φωτογραφίας του Τμήματος Δημιουργικής Απασχόλησης Νέων και Ενηλίκων είναι ο κ. Λέων Μουρτζούκος.
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη 7 Ιουνίου 2016. Το ωράριο λειτουργίας της θα είναι Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00 έως 14:00 και 18:00 έως 20:30.

για να δείτε τις φωτογραφίες επισκεφτείτε : εκθέσεις Vforvolos

Related Posts:

  • No Related Posts

Έκθεση φωτογραφίας "Ορίζοντες"

13012741_979938335408003_8597827753575607345_nΈναρξη έκθεσης με performance ελεύθερου μουσικού αυτοσχεδιασμού από τις Λία Κλωτσοτήρα και Ροδάμα Κρατίδη.

Related Posts:

  • No Related Posts

Κανείς δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν…

Είναι χαρακτηριστικό πως αποσπάσματα του συγκεκιμένου ποιήματος απαγγέλλει κάθε βράδυ από τη σκηνή της παράστασης Άμλετ, η οποία γνωρίζει τεράστια επιτυχία στη Μ. Βρετανία και στην οποία πρωταγωνιστεί ο ηθοποιός Μπένετικτ Κάμπερμπατς, γνωστός ως Σέρλοκ Χολμς.

«Κανείς δεν φεύγει από την χώρα του άμα αυτή δεν είναι σαν το στόμα ενός καρχαρία, κανείς δεν τρέχει στα σύνορα άμα ολόκληρη η πόλη στην οποία ζούσε δεν διαλυόταν. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι κανείς δεν βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα εκτός και αν το νερό είναι ασφαλέστερο από την στεριά» λέει στους θεατές της παραστάσης ο Κάμπερμπατς ζητώντας τη βοήθειά τους ενώ παράλληλα καταγγέλλει την πολιτική της Ευρώπης.

Ολόκληρο το ποίημα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης.

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου
που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου
κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του
αφήνεις την πατρίδα
μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά
φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου
ζεστό αίμα στην κοιλιά σου
δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες
μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου
και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο
ανάμεσα στα δόντια σου
και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων
κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού
δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.
πρέπει να καταλάβεις
ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
κανένας δεν καίει τις παλάμες του
κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια
κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες
εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει
σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.
κανένας δε σέρνεται
κάτω από φράχτες
κανένας δε θέλει να τον δέρνουν
να τον λυπούνται
κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων
ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία
όπου το σώμα σου πονούσε
ή τη φυλακή,
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη
από μια πόλη που φλέγεται
και ένας δεσμοφύλακας το βράδι
είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό
γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου
κανένας δε θα το μπορούσε
κανένας δε θα το άντεχε
κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό
για να ακούσει τα:
γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι
πρόσφυγες
βρομομετανάστες
ζητιάνοι ασύλου
που ρουφάτε τη χώρα μας
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα
μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε
να κάνετε και τη δική μας
πώς δε δίνουμε σημασία
στα λόγια
στα άγρια βλέμματα
ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά
από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού
ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά
από δεκατέσσερις άντρες
ανάμεσα στα πόδια σου
ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο
να καταπιείς
από τα χαλίκια
από τα κόκαλα
από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.
θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου
και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα
εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές
εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα
να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου
να συρθείς στην έρημο
να κολυμπήσεις ωκεανούς
να πνιγείς
να σωθείς
να πεινάσεις
να εκλιπαρήσεις
να ξεχάσεις την υπερηφάνεια
η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι
μια ιδρωμένη φωνή στο αυτή σου
που λέει
φύγε,
τρέξε μακριά μου τώρα
δεν ξέρω τι έχω γίνει
αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού
θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ»

Ουαρσάν Σαιρ «Πατρίδα»

Η Ουαρσάν Σάιρ γεννήθηκε στην Κένυα και μεγάλωσε στην Αγγλία. Η πρώτη πλήρης ποιητική συλλογή της αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2016, ωστόσο έχει ήδη τιμηθεί με διάφορα βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο Αφρικανικής Ποίησης από το Πανεπιστήμιο Brunel (2013).

 

Related Posts:

Ένα συγκλονιστικό ποίημα της Κενυάτισσας ποιήτριας Ουαρσάν Σάιρ

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία.
Τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη,
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους,
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου…»

Related Posts:

Κρατήσου

Κρατήσου

 

Κρατήσου.

Θα ομορφύνει ο χειμώνας.

Καλοκαίρι τα χνάρια μας.

Δάκρυα τα χρόνια.

Ανείπωτα βλέμματα.

Νεφέλη ως φθινόπωρο άλικο.

Βουή στην ομίχλη.

Σωπαίνουν τα χαμόγελα.

Σωριάζονται τα χρώματα.

Ψάχνοντας το φως τους.

 

Κρατήσου.

Θα γυρίσουν τ’ άστρα.

Σε έναν πανάγιο ουρανό.

Σε χώμα σιωπής αλλοτινής,

θα ανταμωθούμε.

Τα κόκαλα άνοιξη εξαγνίζουν.

Ξεδιψά η αυγή.

Ηλιαχτίδες θα ντυθούμε.

 

Κρατήσου.

Θα ημερέψει η αντάρα.

Στης λύτρωσης το χάδι.

Θα αναπλάσουμε

τα καράβια μας.

Λευκά πανιά.

Θρόισμα το αύριο να γενεί.

Σταλίδες εμείς.

Στης συμπόρευσης τις φλέβες

να κυλήσουμε ξανά.

 

Κρατήσου.

Θα φέρουμε τα χελιδόνια.

Θυμήσου.

Αμέτρητα φεγγάρια

θα συνθέσουμε.

Ως στίχοι,

το τραγούδι της ζωής μας

να επεκτείνουμε.

Ως σταγόνες,

Θάλασσα να γίνουμε.

Κύματα τα πέλματά μας.

Φάρος η καρδιά μας.

Ιθάκη.

 

Κρατήσου.

Ανυψώνονται τα φτερά.

Ψαλμωδίες ανεμίζουν,

στην καρδιά.

Πέλαγος η σκέψη.

Ψηλά η ψυχή.

Ανεβαίνουμε…

Κοίτα!

Ο Ήλιος.

Ελευθερία.

Related Posts:

Σφαίρα διττή – της Ελένης Ιωαννάτου

Σφαίρα διττή

 

Κρατάω δυο κόσμους στα χέρια μου.

Τον έναν μου πρόσφεραν.

Τον άλλον ήθελα να πλάσω.

Ήλιος με δυο πρόσωπα.

Το ένα φως παντοτινό.

Το άλλο λαβωμένο, σκοτεινό.

 

Χαμόγελο μισό.

Χαρταετός δίχως σκοινιά.

Χρόνια στροβιλίζεται,

πίσω απ’ τη σκιά.

Άνοιξης αλλοτινής.

 

Τα περιστέρια χρόνια αναζητούμε.

Δίκοπο όραμα.

Αγκάθινο στεφάνι στα μαλλιά.

Αλυσοδεμένα τα χέρια μας.

Ερμηνεύουν τις απώλειες.

Πνοής,

ψυχής,

αλληλεγγύης.

 

Υποταγή αξιών.

Μαρμαρωμένη η φρόνηση.

Παγωμένος ο ορίζοντας.

Χαμένα χρώματα,

σε στιλιζαρισμένο παράδεισο.

Βαλσαμωμένα λουλούδια,

σε καμβά απελπισίας.

Βολεμένα τα μάτια,

σε θρόνο πλαστό.

 

Πνεύμα σπαραγμού,

στης λήθης τα σοκάκια.

Υπνοβάτες εμείς.

Ασφαλισμένοι.

Ορθά κουρδισμένοι,

με χρονοδιακόπτη οριοθετημένο.

 

Η κλεψύδρα φτάνει στο τέλμα.

Εξατμίστηκε η άμμος.

Η πηγή λιγοστεύει.

Το σιτάρι τελεύει.

Λίγο νερό ουρανέ.

Λίγο ψωμί αδελφέ.

Ένα χέρι να σηκωθώ.

Λίγο οξυγόνο να αναπνεύσω.

Μια ιδέα να λυτρωθώ.

Λίγη αγάπη να ζήσω.

 

 

Related Posts:

Ακολούθησε τις ηλιαχτίδες, και θ'ανταμώσουμε ξανά – του Π. Κοντοστέργιου

Όποτε μια ηλιαχτίδα διαπερνούσε μέσα στο σπίτι καμιά φορά χάζευα τους κόκκους σκόνης που αιωρούνταν στο φως της.
Από μικρό παιδί μου φαίνονταν κάτι ξεχωριστό όταν συνέβαινε.
Σαν μια παράσταση ονείρου με πρωταγωνιστές μικρά πλάσματα που με παρότρυναν να τα κοιτώ και να χαμογελάσω μαζί τους.
Μικρή στιγμή στο μεγαλείο της, και τη μαγεία της.
Σαν να σήμαινε κάτι καλό. αγνό, κι απέραντα όμορφο.
Λίγα λεπτά κρατούσε, μα έπιανα κάποιο νόημα σαν να διάβαζα ένα μήνυμα εμψύχωσης απo έναν κόσμο άγνωστο μα τόσο κοντινό στην καρδιά μου..

»Αν σκοντάψεις και πέσεις, εμείς θα είμαστε πάντα εδώ να σ’αγαπάμε..
Κι αν δεν μας βρίσκεις άνθρωπε, μην ανησυχείς..
Ακολούθησε τις ηλιαχτίδες, και θ’ανταμώσουμε ξανά..»

Κάπως έτσι, γίνεται αφάνταστη δύναμη η ελπίδα.
Κάπως έτσι, ναι.

Καληνύχτα

Related Posts:

Γυάλινο Φεγγάρι, της Ελένης Ιωαννάτου

Γυάλινο Φεγγάρι

 

Πολλά τα πρόσωπα.

Ποιο να διαλέξεις;

Ποιο να φορέσεις;

 

Τα δάχτυλά σου ξύλινα.

Χαράζεις υπεροψία στα μάτια σου.

Ζωγραφίζεις με καπνό το πρόσωπό σου..

Χαμογελάς στο άχρωμο φόντο της ιδέας σου.

 

Στο λόφο της πλάνης

υψώνεις την φωνή σου.

Τη σκιά σου σφυρηλατείς

στον καμβά της εξαθλίωσης.

 

Τις αποστάσεις έστησες,

προβλέποντας την επόμενη πνοή σου.

Τα χρώματά σου

σε καλούπι μυστικό αγκυροβόλησες.

Σε έναν παράδεισο φθαρτό,

τα ανύπαρκτα σωθικά σου κόσμησες.

Σταυρός η θηλιά στης πλάτης το απλησίαστο.

 

Προχώρα…

Τα κόκαλά σου παγωμένα.

Το άρωμά τους ένα φτερό κάτω

απ’ το αποτύπωμα της στάχτης σου.

Το κερί σου απίθωσες

σε κινούμενο ειδώλιο.

Δικαστής της ψυχής σου,

το γυάλινο Φεγγάρι.

Το περίγραμμά του φύτρωσε

στον ύφαλο του μόχθου.

 

Τη στολή σου φόρεσες.

Κράτησες το σκήπτρο.

Με υπερηφάνεια περιγελούσες

τη ζωή.

Μα δεν την γνώρισες.

Νόμιζες ότι χόρευες μαζί της.

Λούστηκες με της μάσκας το φιλί.

Με άρωμα χρυσού τύλιξες

το μονοπάτι της ψυχής σου.

 

Στο θρόνο της ανυπαρξίας

η θλίψη θα σε στέψει.

Τιμή αιώνια για τις υπηρεσίες σου.

 

Related Posts:

Υπάρχεις;

Υπάρχεις;                                   

 

Αόρατος ανθρωπάκος απόψε…

 

Μια γελάς,

 

μια κλαις.

 

Παλιάτσος στο σπίτι σου

 

ακόμα μια νύχτα.

 

Κρατάς το πινέλο με χάρη.

 

Δάχτυλα κρυσταλλωμένα,

 

χρωματίζουν το περιστέρι στη θηλιά.

 

Όνειρα βαλσαμωμένα…

 

Ένα φεγγάρι μετέωρο

 

θεατής της φωνής σου.

 

Κάποιες ευχές ραγισμένες στα πανιά σου…

 

Μη λυπάσαι.

 

Αυτή η άγνωστη όψη στον καθρέφτη

 

είναι το πρόσωπό σου

 

ζωγραφισμένο απ’ τις σκιές.

 

Σου μένουν ακόμα το χαμόγελο,

 

το χειροκρότημα,

 

η υπόκλιση,

 

το κλείσιμο της αυλαίας…

 

Related Posts: